Zondag 13 november 2016

Ik blaas hem op hoor!

Onlangs trof ik dit filmpje aan op het internet. De hoofdrolspeler van dit filmpje zegt dat hij niet gefilmd wil worden en reageert zeer heftig op de interviewer. In dit artikel gaat het dan ook over of  de hoofdrolspeler van dit filmpje zich kan verzetten tegen de publicatie hiervan. Kan een persoon die op internet verschijnt zonder dat hij dit gewild heeft iets doen om het filmpje verwijderd te krijgen? Zoja, moet hij dat dan ook willen?

Overdragen auteursrecht

De veruit eenvoudigste manier om het filmpje te verwijderen is degene die het auteursrecht hierop heeft te vragen dit auteursrecht aan je over te dragen, aangenomen dat er auteursrecht op rust. In dit geval zou de hoofdrolspeler zich dus kunnen melden bij ‘GeenCommentaar’, de maker van dit filmpje, om het auteursrecht over te dragen. Als je het auteursrecht hebt kun je elke publicatie blokkeren en hoef je dus geen ingewikkelde rechtzaken te voeren, omdat verspreiding van een werk waarop auteursrecht zit niet is toegestaan zonder toestemming van de auteursrechthebbende. Je geeft dus simpelweg aan dat er een inbreuk wordt gemaakt op je auteursrecht en degene die het filmpje op zijn site heeft staan zal het doorgaans direct verwijderen. In dit geval zal die overdracht echter niet zo makkelijk gaan, aangezien ‘GeenCommentaar’ het filmpje vermoedelijk graag online houdt.

Bescherming persoonlijke levenssfeer

In dit geval zal je vrij snel te maken krijgen met een botsing van grondrechten. De hoofdrolspeler zal zich beroepen op zijn recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, terwijl de interviewer in dit geval een beroep zal doen op de vrijheid van meningsuiting. Tussen de grondrechten bestaat geen vaste verhouding, het ene recht gaat niet altijd boven het andere recht. Er moet dus per geval bekeken worden hoe het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer zich verhoudt tot het recht op de vrijheid van meningsuiting. Een belangrijke uitspraak die is gedaan in een zaak die Caroline von Hannover voerde toen er foto’s van haar opdoken, wordt gebruikt bij deze afweging. In deze zaak gaf het EHRM een aantal criteria die bepalen of het publiceren van beelden een inbreuk vormt op de persoonlijke levenssfeer. Het gaat om onderstaande criteria:

Levert de publicatie een bijdrage aan een debat dat in de algemene belangstelling staat?

Hoe bekend is de persoon en wat is het onderwerp van het bericht?

Hoe heeft de persoon zich in het verleden gedragen?

De inhoud, vorm en gevolgen van de publicatie.

De omstandigheden waarin de beelden zijn genomen.

In dit geval kan je volgens mij zeggen dat de publicatie van dit filmpje onrechtmatig is. Dit komt omdat het filmpje geen enkele bijdrage levert aan enig debat. De interviewer probeert wel wat over een debat te vragen: ‘Wat vindt u van het faillissement van V&D?’. Waarschijnlijk zal dat niet met deze reden in het achterhoofd zijn geweest. Verder gaat het om een totaal onbekend persoon die zich niet eerder in de media heeft laten zien en de media al helemaal niet opzoekt. Bovendien is het een nogal nietszeggend filmpje waarin de man steeds uitdrukkelijk aangeeft dat hij niet gefilmd wil worden.

Wat kan de gefilmde doen?

In dit geval zou de voorbijganger naar de rechter kunnen gaan en verzoeken om dit filmpje inderdaad onrechtmatig te laten verklaren. Op die manier zal een website die het filmpje toont toch moeten verwijderen. De vraag is alleen of dit handig is. In veel gevallen waarin men vraagt om verwijdering of om een verklaring dat het filmpje onrechtmatig is, krijgt het filmpje namelijk alleen maar meer bekendheid. Dit heet het Streisandeffect. Dit is naar aanleiding van een verzoek van Barbara Streisand om bepaalde foto’s niet te publiceren. Bij dit verzoek kregen de foto’s alleen maar meer aandacht. Mijn vermoeden is dat dit met dit filmpje niet anders zal gaan. Misschien is het daarom beter dat je hoopt dat het snel overwaait en dat je er niet te veel aandacht aan besteedt.

 

(47)