Dinsdag 11 april 2017

Aansprakelijkheid van de internetprovider

Copyright

In een wereld waarin de Free Record Shop (een winkel die zich vooral bezighield met de verkoop van muziek op cd’s en films op dvd’s) niet meer bestaat en de fysieke mediadrager steeds meer uit de mode raakt, kijken mensen films met Netflix en luisteren ze muziek via Spotify. Bij Netflix en Spotify maakt de gebruiker gebruik van de diensten via streaming: het afspelen van bestanden zonder deze op te moeten slaan. De ervaren downloaders maken vaak gebruik van een ander kanaal: Usenet. Hierop wordt heel veel materiaal aangeboden, waaronder films en boeken, dat regelmatig zonder toestemming van de auteursrechthebbenden online gezet is. Mag dat allemaal zomaar? Welke verantwoordelijkheden hebben de aanbieders van deze diensten?

Stichting BREIN versus NSE

Stichting BREIN, de stichting die opkomt voor de belangen van houders van auteursrechten en naburige rechten heeft een rechtszaak aangespannen tegen usenetprovider News-Service Europe (NSE). In 2011 heeft de rechtbank een maatregel opgelegd aan de NSE, waarbij zij werd verplicht om alle auteursrechtelijk beschermd materiaal te verwijderen van haar dienst. Via de diensten van de NSE werd auteursrechtelijk beschermd materiaal verspreid. Dit was volgens de rechtbank met medeweten van de NSE. De rechtbank was daarom van oordeel dat de NSE zelfstandig auteursrechtelijk beschermde werken openbaar maakte en verveelvoudigde. In 2011 heeft de NSE de handdoek in de ring gegooid en haar bedrijfsactiviteiten gestopt, omdat zij stelt dat ze niet aan de verplichting kan voldoen.

Hoger beroep

In hoger beroep heeft het Gerechtshof Amsterdam geoordeeld dat de verplichting die de rechtbank aan de NSE heeft opgelegd, niet aansluit bij de rol die de NSE heeft als dienstverlener. De verplichting wordt in strijd geacht met art. 15 Richtlijn inzake elektronische handel. Hierin staat onder andere dat lidstaten dienstverleners geen algemene verplichting mogen opleggen om erop toe te zien dat informatie die zij doorgeven of opslaan, onwettig is. De NSE mag volgens het gerechtshof doorgaan met haar dienstverlening, maar dan moet zij wel actief reageren op claims van auteursrechtinbreuken middels een “notice-and-takedown” procedure. Rechthebbenden kunnen dan een inbreuk melden bij de dienstverlener, waarna de dienstverlener beoordeeld of er een inbreuk is. Indien er een inbreuk is, wordt het inbreukmakende materiaal verwijderd.

Providers aansprakelijkheid

Als internetprovider kun je aansprakelijk gesteld worden voor wat jouw klanten doen. Er worden twee soorten providers onderscheiden; access providers en hosting providers. Een access provider geeft alleen informatie door, deze geeft toegang tot het internet. Een hosting provider slaat informatie op en geeft deze door, het verleent ”onderdak” aan een website. Of en wanneer providers aansprakelijk zijn volgt uit art. 6:196c BW. Deze regel is geïmplementeerd uit de Richtlijn inzake elektronische handel. Een access provider zal niet snel aansprakelijk gesteld worden voor wat haar klanten plaatsen/doen, indien zij zich niet actief bezig houdt met de inhoud. De access provider mag dus niet selecteren welke informatie wordt doorgegeven of aan wie informatie wordt doorgegeven. Een hosting provider zal daarentegen wel sneller aansprakelijk gesteld kunnen worden. Indien zij weet of behoort te weten dat er sprake is van onrechtmatige informatie, maar niet ingrijpt om dit te verwijderen. Usenetproviders zijn in dit geval hosting providers, dus moeten zij de “notice-and-takedown” procedure goed ingericht hebben om hun activiteiten te mogen blijven uitvoeren.

Hoe zit het dan met de downloader?

Voor de downloader ligt het allemaal een stuk eenvoudiger: downloaden uit een illegale bron (alle bronnen waarbij degene die uploadt geen rechthebbende is), is illegaal!

(113)